Unieszkodliwianie osadów ściekowych
Podczas oczyszczania ścieków powstają silnie uwodnione osady, stanowiące 1-2% objętości oczyszczanych ścieków. Zbieranie na poszczególnych etapach oczyszczania różnią się bardzo właściwościami fizykochemicznymi i biologicznymi. Osad z krat, tzw. skratki, to zwykle odpadki kuchenne-resztki żywności, opakowań, papiery itp.; na sitach zatrzymywany jest również osad organiczny, zawierający dużo bakterii i jaj pasożytów. W piaskownikach pozostają przede wszystkim substancje mineralne nie wymagające unieszkodliwiania. Duża ilość osadu powstaje w osadnikach wstępnych. Zawiera on bardzo dużo bakterii (wśród nich chrobotwórczych) i jaj pasożytównież pasożytów ludzkich), co czyni go niebezpiecznym pod względem sanitarnym. Z powodu dużej zawartości związkganicznych łatwo ulega gniciu. Również osad z osadników wtórnych (z koagulacji ściekający resztki błony biologicznej oraz nadmiar osadu czynnego (po oczyszczeniu biologicznym), jest silnie uwodniony ( ok. 95% wody) i tworzy mazistą, półpłynną, szarą masę. Oba te osady są trudne do odwodnienia ( zawierają także wodę higroskopijną i związaną przez koloidy).
Unieszkodliwianie osadów ściekowych polega na zniszczeniu bakterii chorobotwórczych, jaj pasożytów, mineralizacji substancji organicznej atwo ulegajcej rozkładowi i przynajmniej częściowemu odwodnieniu. Najczęściej stosowaną metodą jest fermentacja, rzadziej stosuje się, wykorzystane w rolnictwie, kompostowanie lub spalanie odwodnionych osadow.
Polecamy skrypt na temat unieszkodliwiania i zagospodarowania osadów ściekowych.