Posocznica

Posocznica (sepsa) jest to gwałtowna uogólniona reakcja zapalna organizmu na atak mikroorganizmów. Pierwszymi objawami powstawania posocznicy są zwykle: przyspieszenie oddechu, przyspieszenie akcji serca, szybko narastająca gorączka z dreszczami albo hipotermia (obniżona temperatura ciała).
W przypadku, jeżeli zawodzi wydolność mechanizmów obronnych organizmu, może dojść do niewydolności najważniejszych organów (posocznica ostra). Dalsze pogorszenie mechanizmów obronnych organizmu może doprowadzić do wstrząsu septycznego, bardzo często kończącego się zgonem.

Posocznica może być wywołana w zasadzie przez każdy rodzaj mikroorganizumu, najczęściej jednak wywoływana jest przez: gronkowce, paciorkowce, pneumokoki i meningokoki, rzadziej inne. Rozsiew do krwi z reguły następuje z jakiegoś ogniska zapalnego w organizmie, ale zdarza się zachorowanie poprzez wprowadzenie drobnoustrojów prosto do krwiobiegu, np. przez zanieczyszczoną igłę. Czasem można znaleźć ognisko ropne, będące źródłem zakażenia – np. ropień skóry, chory ząb, czy ropień kości. Rozwojowi posocznicy sprzyja ogólne osłabienie organizmu wywołane przez schorzenia takie jak:  wyniszczająca choroba, alkoholizm, leki obniżające odporność, cukrzyca,  marskość wątroby, oparzenia.

W ponad 30% przypadków nie udaje się potwierdzić badaniem mikrobiologicznym rodzaju zakażenia.
W ciągu roku na świecie z powodu sepsy umiera około 750 tysięcy osób.
 

Objawy posocznicy (objawy sepsy)
Pierwszym objawem często jest przyspieszenie oddechu. Może pojawić się dezorientacja (zwłaszcza u osób starszych). Gorączka może wystąpić razem z dreszczami, zdarzają się jednak sytuacje, w których nie pojawia się (szczególnie u noworodków, osób starszych, alkoholików).
Dalsze objawy zależą od tego, jakie narządy zostaną zaatakowane. W przypadku skóry są może dojśc do martwicy tkanek ze współistniejącą martwicą, na skórze mogą pojawić się wysypki, wylewy, zmiany krwotowczne.  W przypadku zapalenia przewodu pokarmowego mogą pojawić się nudności, wymioty, begunka czy zaparcia. W przypadku uszkodzenia wątroby wystąpić może żółtaczka cholestatyczna (wynikająca z przytkania kanalików żółciowych). Uszkodzenie nerek prowadzi do skąpomoczu, pojawienia się białka w moczu ciał azotowych we krwi. W przebiegu posocznicy może dojść do zaburzeń krzepliwości krwi, z zagrożeniem wystąpienia tzw. Zespołu wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC) – jest do zespół charakteryzujący się szybkim krzepnięciem krwi z naczyniach, a następnie (w wyniku zużycia elementów biorących udział w tworzeniu skrzepu) do wylewów. Wiele objawów opisywanych w przebiegu posocznicy wynika właśnie z uszkodzenia narządów przebiegającego z powodu wystąpienia DICu.
 Ostatecznie może dojść do wstrząsu septycznego i do śmierci.

Leczenie polega na likwidacji przyczyny posocznicy oraz leczeniu objawów wywołanych posocznicą (zabezpieczenie ważnych życiowo narządów). W przypadku rozpoznania posocznicy stosuje się ustalone schematy antybiotykoterapii, zawsze dożylnie i zawsze na oddziałach intensywnej terapii (lub intensywnego nadzoru). Duże znacznie ma usunięcie ogniska zakażenia, co jednak nie zawsze jest możliwe, ponieważ nie zawsze można jednoznacznie określić źródło zakażenia.

Rokowanie jest poważne, śmiertelność wynosi 15-30%, a przy współistniejącym wstrząsie septycznym dochodzi do 85%

 

 

 

Na podstawie oglno dostępnych materiałów informacyjnych.